Hieronder tref u een tweetal rekenvoorbeelden van de Kantonrechtersformule aan

Voorbeeld 1:

Een werknemer, geboren op 2 juni 1972 komt op 1 april 1997 (hij is dan 24) in dienst bij zijn werkgever, die in 2008 van hem af wil (hij is dan 36), bijvoorbeeld omdat hij geen werk meer voor hem heeft. De kantonrechter vindt, dat de arbeidsovereenkomst moet eindigen en ontbindt de arbeidsovereenkomst op 1 december 2008.

Volgens het oude systeem worden de ‘gewogen’ dienstjaren als volgt berekend:
- Het aantal ‘gewone’ dienstjaren is, afgerond, 12 jaar
- Die 12 dienstjaren vallen alle in de categorie 40-, en tellen alle voor een maandsalaris.

De vergoeding bedraagt dan in beginsel 12 maandsalarissen en daarop wordt vervolgens de C-factor losgelaten.

Volgens het nieuwe systeem worden de ‘gewogen’ dienstjaren als volgt berekend:
- Het aantal ‘gewone’ dienstjaren is, afgerond, 12 jaar.
- Van die 12 dienstjaren vallen er 10 in de categorie 35- (die tellen dus voor een half maandsalaris, in totaal dus 5) en 2 in de categorie 35 t/m 44 (die tellen dus voor 1 maandsalaris, ofwel in totaal 2).

De vergoeding bedraagt dan in beginsel 5 + 2 = 7 maandsalarissen. Vervolgens kijkt de kantonrechter of er in het concrete geval sprake is van bijzondere omstandigheden (de zogenaamde correctiefactor, C in de rekensom).

Voorbeeld 2:

Een werknemer, geboren op 1 mei 1952, komt op 1 maart 1985 (hij is dan 32) in dienst bij zijn werkgever, die in 2008 van hem af wil (hij is dan 56), bijvoorbeeld omdat hij geen werk meer voor hem heeft. De kantonrechter vindt, dat de arbeidsovereenkomst moet eindigen en ontbindt de arbeidsovereenkomst op 1 december 2008.

Volgens het oude systeem wordt de A-factor in de formule (de ‘gewogen’ dienstjaren) als volgt berekend:
- Het aantal ‘gewone’ dienstjaren is, afgerond, 24.
- Van die 24 dienstjaren vallen er 7 in de categorie tot 40 jaar (die tellen dus voor 7 maandsalarissen), vallen er 10 in de categorie 40 t/m 49 (die tellen dus voor 1,5 maandsalaris, in totaal 15) en 7 in de categorie 50 jaar en ouder (die tellen voor 2 maandsalarissen, in totaal 14). De vergoeding komt dan uit op 7 + 15 + 14, ofwel 36 maanden. Daarop wordt dan nog de correctiefactor C losgelaten, waarover straks meer.

Volgens het nieuwe systeem wordt de A-factor in de formule (de ‘gewogen’ dienstjaren) als volgt berekend:

- Het aantal gewone dienstjaren is weer 24.
- Van die 24 dienstjaren vallen er 2 in de categorie 35- (die 2 tellen dus maar voor 1 maandsalaris), vallen er 10 in de categorie 35 t/m 44 (die tellen dus voor 10 maanden salaris), vallen er 10 in de categorie 45 t/m 54 (die tellen voor 1,5 maand, in totaal 15) en 2 in de categorie 55+ (die tellen dus voor 4 maandsalarissen). De vergoeding komt dan uit op 1 + 10 + 15 + 4, ofwel 30 maanden, een verschil van 6 met het oude systeem.

Vervolgens kijkt de kantonrechter of er in het concrete geval sprake is van bijzondere omstandigheden (de zogenaamde correctiefactor, C in de rekensom).